cassoulet

enn af lúxusmatnum.

Við höfum gert þennan suðurfranska landrétt áður en þá með lambakjöti, já reyndar mjög ólíka uppskrift (spurning um jafnvel að henda henni líka inn, sú hentar eiginlega betur hérlendis) en ég lofaði að setja þessa útgáfu hér.

500 grömm haricots blancs eða smjörbaunir - ef ekki úr dós þarf að leggja þær í bleyti daginn áður og skola síðan og sjóða
Hæfilega mikið svínakjöt, miðað við fyrir hve marga skal eldað
Confit de canard, (kanarífuglakonfekt upp á íslenskuna) einn skammtur á matargest
Toulouse svínapylsur (eða aðrar góðar pylsur) ein á mann
2 dósir af niðursoðnum tómötum
5 hvítlauksrif
1 lítil dós tómatkraftur
Chorizopylsa (eða sambærileg), 15 cm ef þumalþykk pylsa, 2 cm ef úlnliðsþykk, smátt skorin
10 muldir negulnaglar (alveg nauðsynlegt samkvæmt uppskriftarhöfundi á netinu, ekki endilega standard í suðurfrakklandi)
salt og pipar

Ekki veit ég hve marga kjötskammta er ætlast til að hver borði. En svo sem ekki slæmt að eiga afgang...

Skerið svínakjötið í bita og steikið í smá af andafeitinni úr dósinni í stórum potti (reikna ekki með að neinn hér nenni að standa í að sjóða niður andalæri sjálfur).

Bætið baunum, chorizopylsu, tómötum og tómatkrafti, hvítlauk, salti, pipri og muldum negulnöglum saman við. Fyllið upp með vatni þar til flýtur nokkurn veginn yfir. Komið upp suðu, setjið lok á pottinn og látið malla í klukkutíma eða svo.

Á meðan, steikið pylsurnar, einnig í smá andafeiti. Stillið ofninn á 180°

Þegar klukkutíminn er liðinn (eða þegar svínakjötið og baunirnar eru fullsoðnar), bætið við vatni ef þarf (þurftum ekki), setjið pylsurnar ofan á og þar fyrir ofan andalærin. Setjið í ofninn og hitið í hálftíma eða svo.

Berið fram með góðu brauði, fullkomið

Andabringur með kirsuberjasósu

vorum um daginn með snilldartilraunarétt. Lengi búin að vera að spá í að prófa þennan rétt úr Landsliðsréttabók Hagkaupa. Nema hvað, við áttum tvær andabringur í frysti, tókum út og þíddum í ísskáp. Ætluðum að hjóla í réttinn en, uppgötvuðum að í sósuna áttum við ekki fersk eða frosin kirsuber, bara niðursoðin í eigin legi, ekki púrtvín, bara sérrí, ekki andakraft, bara kjúklingakraft og ekki hindberjaedik. Sykur var reyndar til.

Þannig að við fórum eftir uppskriftinni hvernig ætti að steikja bringurnar (krossskera í fituhliðina án þess að fara inn í kjöt, steikja síðan 5 mínútur á góðum hita á fituhliðinni, 1 1/2 mínútu hinum megin, og bara salt og pipar). Sósan var impróvíseruð. Safinn af kirsuberjunum (þetta var ekki svona kirsebærsauce heldur dessertkirsebær í eigin safa - ef kirsebærsauce þá bara ein msk púðursykur), 2 msk púðursykur, 1 msk sérrí, 1 msk kjúklingakraftur, sleppti alveg edikinu en saltaði aðeins. Soðið niður í góða stund áður en berjunum sjálfum var bætt saman við. Setti síðan reyndar öööörlítið af sósujafnara, hún má alls ekki vera þykk en heldur kannski ekki alveg eins og vatn. Í hæsta lagi hálf matskeið.

Með þessu vorum við með lambasalat með kirsuberjatómötum og smá balsamediki (sleppi líklega tómötunum næst og set mögulega melónubita eða álíka í salatið, sýran var ekki alveg að gera sig) og smjörsteiktar kartöfluskífur.